In het Brabantse Heeze runt Caroline Nuijts haar bedrijf Breinwerk, een bijzondere plek waar mens en dier samenkomen. In haar huiselijke praktijk helpt ze leerlingen met studie- en huiswerkbegeleiding, terwijl haar Goldendoodles Jinte en Pebbles zorgen voor welzijn en warmte. De twee honden zijn inmiddels uitgegroeid tot volwaardige collega’s; de ‘huiswerkhonden’ van Breinwerk. Mijn eerste kennismaking met Caroline en haar honden begon met een artikel in het magazine Onze Hond. Ze las daarin over mijn project rond werkplekhonden en besloot contact met me op te nemen. Niet veel later reisde ik met mijn zus naar Heeze. Met Brabantse gastvrijheid werden we door Caroline én haar vrolijke viervoeters hartelijk ontvangen. We werden overspoeld door warmte, knusheid en een serene sfeer.

Caroline blikt terug op de tijd dat Breinwerk nog zonder honden was. “Ik geef bijlessen en coaching, maar gaandeweg merkte ik dat veel kinderen spanning meedragen. Ik wilde iets toevoegen dat hen helpt zich op hun gemak te voelen.” Toen kwam Jinte in haar leven en dat veranderde alles. Caroline was oorspronkelijk gastgezin voor haar, maar toen Jinte niet geschikt bleek voor de vervolgopleiding, kon Caroline kiezen: ze laten gaan of blijven. “Pas toen ik wist dat ze mocht blijven, kon ik de band met haar echt opbouwen”, legt ze uit. “Ze is zo gevoelig, intuïtief en kan haarfijn inschatten wat iemand nodig heeft. Het voelde niet goed om haar bij een nieuw baasje te plaatsen.” En tot grote vreugde van Caroline kwam niet lang daarna Jintes zus Pebbles via een herplaatsing bij haar wonen. “De eerste maand was Pebbles totaal anders”, herinnert Caroline zich. “Ze was erg druk en onrustig, maar gaandeweg vond ze haar balans. Dat komt denk ik door de rust, de ruimte en mijn energetisch werk. Inmiddels is ze helemaal op haar plek.” Samen vormen Jinte en Pebbles nu het kloppend hart van Breinwerk. 

Tijdens de bijlessen schuifelen ze beheerst door de omgebouwde huiskamer, waar leerlingen werken aan hun schooltaken of bijles krijgen. Caroline noemt het een plek ‘waar kinderen mogen groeien’. “Het gaat om rust”, benadrukt ze. “Als een leerling een hond aait, komt er endorfine vrij. Dat zorgt voor ontspanning en helpt hen beter concentreren.” De honden merken feilloos wie extra aandacht nodig heeft en zoeken die persoon vanzelf op. Caroline vertelt over een jongen met autisme die doodsbang was voor honden. “Hij wilde toch graag bijles van mij. Toen hij binnenkwam, ging Jinte meteen voor hem zitten, heel rustig. Na twintig minuten ontdooide hij, keek haar aan en zei: ‘Dank je wel, Jinte.’ Vanaf dat moment was de angst weg.” Ze glimlacht even. “Dat is nou exact waarom ik dit doe.” 

Toen de bijles voorbij was en de leerlingen waren vertrokken, praatten we gezellig na met Caroline. En Brabanders zouden Brabanders niet zijn als we, voordat we huiswaarts gingen, niet een heerlijke lunch aangeboden kregen. Zo werd een ochtend fotoshooten ineens een warme, plezierige ervaring in het gastvrije zuiden. Bij het afscheid kroelden we nog even met de honden. Caroline is trots op haar twee maatjes, haar bedrijf en haar leerlingen. “Zonder mijn huiswerkhonden zou Breinwerk niet hetzelfde zijn. Ze geven liefde, geborgenheid en vertrouwen. Dat is precies wat mijn leerlingen juist nodig hebben.”

Dit artikel is in het magazine Onze Hond gepubliceerd. Het tijdschrift voor de hondenliefhebbers. Editie 2026, nummer 5.